Ваҳдати миллӣ яке аз арзишҳои муҳимтарини ҳар як давлат ба ҳисоб меравад. Барои халқи тоҷик, ваҳдат рамзи сулҳ, субот ва пешрафт мебошад. Баъди ба даст овардани истиқлолият, Тоҷикистон бо мушкилоти зиёд рӯ ба рӯ шуд, аммо маҳз ваҳдати миллӣ тавонист кишварро аз буҳрон наҷот диҳад.

       Ваҳдати миллӣ маънои якдилӣ, ҳамдигарфаҳмӣ ва ҳамкории тамоми табақаҳои ҷомеаро дорад.

         Дар Тоҷикистон ин мафҳум махсусан пас аз анҷоми ҷанги шаҳрвандӣ аҳамияти бузург пайдо кард. Имзои созишномаи сулҳ барои барқарор кардани оромӣ ва зиндагии осоишта замина гузошт.

      Асосгузори сулҳ ва ваҳдати миллӣ - Пешвои миллат муҳтарам Эмомалӣ Раҳмон дар таҳкими сулҳ ва субот нақши калидӣ бозид. Бо талошҳои ӯ ва мардуми кишвар, Тоҷикистон тавонист ба як давлати ором ва рушдёбанда табдил ёбад. Ваҳдат на танҳо набудани ҷанг, балки эҳтиром ба фарҳанг, забон ва арзишҳои миллӣ мебошад. Он барои рушди иқтисод, маориф ва фарҳанг шароити мусоид фароҳам меорад.

         Имрӯз дар Тоҷикистон лоиҳаҳои бузурги сохтмонӣ ва иқтисодӣ амалӣ шуда истодаанд, ки маҳз бо шарофати сулҳу ваҳдат имконпазиранд. Дар охир, метавон гуфт, ки ваҳдати миллӣ пояи асосии сулҳ ва пешрафти ҷомеа мебошад. Ҳифзи он вазифаи муқаддаси ҳар як шаҳрванди кишвар аст. Танҳо бо нигоҳ доштани ваҳдат мо метавонем ояндаи дурахшон бунёд намоем.

Силемоншоева Н.С. Каюмова М.А.-омузгорони кафедраи забонҳои хориҷӣ