Дар таърихи ҳар миллат шахсиятҳое ҳастанд, ки умри хешро ба роҳи илму маърифат, созандагӣ ва хизмати содиқона ба ҷомеа бахшида, бо меҳнати пайгиронаи худ дар рушди соҳаҳои гуногуни ҳаёти кишвар саҳми арзанда мегузоранд. Нақши чунин инсонҳо бо гузашти солҳо боз ҳам бештар эҳсос мегардад, зеро самараи фаъолияти онҳо дар насли баъдӣ, дар рушди илм ва дар пешрафти ҷомеа таҷассум меёбад.

Профессор Анна Муҳаммадиевна Сабурова аз ҷумлаи чунин шахсиятҳои соҳибэҳтиром аст, ки беш аз шаш даҳсола фаъолияти пурсамари худро ба илми тиб, таълиму тарбияи мутахассисон ва рушди соҳаи биохимия бахшидааст. Қадрдонии ӯ дар арафаи ҷашни 35-солагии Истиқлоли давлатии Ҷумҳурии Тоҷикистон бо унвони баланди «Корманди шоистаи Тоҷикистон» на танҳо ба фаъолияти як олими соҳибтаҷриба, балки ба мактаби бузурги илмӣ, омӯзгорӣ ва инсонпарварие, ки ӯ дар тӯли солҳои зиёд бунёд намудааст, баҳои сазовор мебошад.

Анна Муҳаммадиевна Сабурова соли 1939 ба дунё омада, роҳи касбии худро бо интихоби яке аз муҳимтарин соҳаҳои илми тиб - биохимия пайваст. Соли 1962 Донишкадаи тиббиро (ҳоло Донишгоҳ) хатм намуда, дар солҳои 1962-1964 ординатураи клиникӣ ва солҳои 1964-1967 аспирантураро гузаштааст. Ҳамин тавр, аз солҳои аввали фаъолияти касбӣ роҳи ӯ бо илм ва фаъолияти омӯзгорӣ пайванд хӯрд.

Солҳои 1967-1979 ба ҳайси ассистенти кафедра фаъолият намуда, аз соли 1979 то соли 1987 вазифаи дотсентиро ба уҳда дошт. Соли 1987 ба вазифаи мудири кафедраи биохимия таъин гардид ва то соли 2015 ин вазифаи масъулро бо садоқат ва масъулияти баланд иҷро намуд. Аз соли 2015 то имрӯз ҳамчун профессор дар кафедраи биохимия фаъолият намуда, таҷрибаи чандинсолаи худро ба насли нави табибон, олимон ва омӯзгорон меомӯзонад.

Роҳи илмии профессор Сабурова А. М. низ пур аз дастовардҳои назаррас мебошад. Ӯ соли 1999 ба дараҷаи илмии доктори илмҳои биология ноил гардида, соли 2000 ба унвони илмии профессор сазовор шудааст. Барои олиме, ки беш аз ним аср дар муҳити илмӣ ва омӯзгорӣ фаъолият кардааст, ин унвонҳо танҳо нишондиҳандаи мақоми илмӣ нестанд, балки натиҷаи заҳмати тӯлонӣ, ҷустуҷӯи пайваста, таҳқиқоти илмӣ ва садоқат ба касб мебошанд.

Маҳз чунин фаъолияти фидокорона буд, ки номи Анна Муҳаммадиевна Сабуроваро дар миёни аҳли илму маорифи тиббӣ ҳамчун олими соҳибмактаб ва омӯзгори варзида муаррифӣ намуд. Ӯ солҳои зиёд ба ҳайси роҳбари кафедра фаъолияти худро на танҳо ба таъмини раванди таълим, балки ба рушди самти илмии кафедра, омода намудани кадрҳои ҷавон ва ташаккули муҳити созандаи илмӣ равона кард.

Дар фаъолияти ӯ симои омӯзгори ҳақиқӣ ва олими масъулиятшинос ба ҳам омадааст. Барои чунин инсон илм танҳо маҷмӯи донишҳо нест. Илм тарзи зиндагӣ, ҷустуҷӯи ҳақиқат, масъулият дар назди наслҳои оянда ва хизмат ба ҷомеа мебошад. Аз ин рӯ, таҷрибаи касбии профессор Сабурова А. М. барои чандин насли донишҷӯён, табибон ва муҳаққиқони ҷавон мактаби бузурги зиндагӣ ва касб ба шумор меравад.

Хидматҳои профессор Сабурова А. М. ҳанӯз солҳои пеш низ аз ҷониби ҷомеа ва сохторҳои соҳавӣ қадршиносӣ шудаанд. Соли 1987 ӯ ба унвони фахрии «Аълочии тандурустии ИҶШС» сазовор гардид. Ҳамчунин, бо медали «Хизмати шоиста» ва нишони «Барои фаъолияти аъло дар соҳаи маълумоти олии СССР» қадрдонӣ шудааст. Ин мукофотҳо дар солҳои гуногун марҳилаҳои фаъолияти касбии ӯро инъикос намуда, шаҳодати саҳми назаррасаш дар рушди илму маорифи тиббӣ мебошанд.

Аммо ҳар як қадршиносӣ дар зиндагии инсон маънои хоси худро дорад. Агар мукофотҳои қаблӣ самтҳои алоҳидаи фаъолияти ӯро инъикос карда бошанд, унвони «Корманди шоистаи Тоҷикистон», ки дар арафаи 35-солагии Истиқлоли давлатӣ ба профессор Анна Муҳаммадиевна Сабурова дода шуд, ба тамоми роҳи тайкардаи ӯ, ба хизмати чандинсолаи ӯ ба илму тиб ва тарбияи мутахассисон баҳои арзишманд медиҳад.

Истиқлол барои ҳар як ҷомеа пеш аз ҳама имкони худсозӣ, рушди неруи инсонӣ ва эътирофи хизматҳои фарзандони арзанда мебошад. Дар даврони соҳибистиқлолӣ олимону омӯзгороне, ки тамоми умри худро барои рушди илму маориф ва тарбияи кадрҳои миллӣ сарф кардаанд, мақоми махсус пайдо мекунанд. Зеро рушди давлат бидуни илми пешрафта, маорифи босифат ва мутахассисони соҳибтаҷриба ғайриимкон аст.

Профессор Анна Муҳаммадиевна Сабурова намунаи равшани ҳамин гуна хизмати садоқатмандона мебошад. Ҳаёти касбии ӯ бо таърихи рушди илми биохимияи тиббӣ ва таҳсилоти тиббӣ дар Тоҷикистон сахт пайванд дорад. Аз ассистент то дотсент, аз мудири кафедра то профессор ин роҳи пуршараф дар асл роҳи ташаккули як шахсияти илмӣ ва омӯзгорӣ мебошад.

Имрӯз, вақте профессор Сабурова А. М. дар синни солмандӣ низ фаъолияти худро идома медиҳад, худи ин далел эҳтироми хосаеро ба вуҷуд меорад. Барои олими ҳақиқӣ синну сол монеаи донишандӯзӣ ва донишомӯзонӣ нест. Таҷрибае, ки дар тӯли даҳсолаҳо андӯхта шудааст, ганҷинаест, ки бояд ба насли ҷавон интиқол дода шавад. Ҳузури чунин устодон дар муҳити донишгоҳӣ барои ҷавонон мояи ифтихор ва сабақи бузурги касбӣ мебошад.

Профессор Сабурова А. М. ҳамчунин узви Ассотсиатсияи «Олимаҳои Тоҷикистон» мебошад. Ин иштироки ӯ дар ҳаёти илмии занони олим низ аз он шаҳодат медиҳад, ки фаъолияти ӯ танҳо бо доираи кафедра маҳдуд нашуда, ба рушди мавқеи зан дар илми кишвар низ иртибот дорад. Зани олим дар ҷомеаи муосир на танҳо соҳиби дониш, балки тарбиятгари насл, барандаи фарҳанги илмӣ ва намунаи матонату масъулият мебошад.

Шояд яке аз бузургтарин дастовардҳои профессор Сабурова А. М. на танҳо унвонҳои илмӣ ва мукофотҳои давлатӣ, балки шогирдони ӯ бошанд. Зеро номи устод дар илм аксаран тавассути шогирдонаш зинда мемонад. Ҳар табибе, ки донишҳои биохимиявии худро дар фаъолияти касбӣ истифода мебарад, ҳар омӯзгоре, ки донишҳои гирифтаашро ба донишҷӯён меомӯзонад ва ҳар муҳаққиқе, ки роҳи илмро идома медиҳад, метавонад идомадиҳандаи он мактаби илмие бошад, ки устодони гузашта бунёд гузоштаанд.

Дар остонаи 35-солагии Истиқлоли давлатии Ҷумҳурии Тоҷикистон қадрдонии профессор Анна Муҳаммадиевна Сабурова бо унвони «Корманди шоистаи Тоҷикистон» маънои рамзии хос дорад. Ин қадршиносӣ дар арафаи яке аз муҳимтарин ҷашнҳои миллии кишвар баёнгари эҳтироми давлату ҷомеа ба аҳли илм, маориф ва тандурустӣ мебошад.

35 соли Истиқлол таърихи бунёдкорӣ, рушди давлатдорӣ ва ташаккули ҷомеаи навини Тоҷикистон аст. Дар ин марҳила садҳо ва ҳазорҳо фарзандони кишвар бо меҳнати содиқонаи худ дар пешрафти Ватан саҳм гузоштаанд. Дар миёни онҳо олимоне ҳастанд, ки саҳми онҳо шояд дар садои ҳаррӯзаи ҷомеа камтар шунида шавад, вале натиҷаи меҳнаташон дар ҳаёти ҳаррӯзаи мардум эҳсос мегардад.

Профессор Анна Муҳаммадиевна Сабурова низ аз ҳамин зумра аст. Зиндагии ӯ намунаи он аст, ки садоқат ба касб, муҳаббат ба илм ва масъулият дар назди насли ҷавон метавонанд инсонро дар тӯли даҳсолаҳо ба роҳи хизмат раҳнамун созанд.

Эътирофи миллат маҳз аз ҳамин ҷо оғоз меёбад, аз қадршиносии шахсоне, ки умри худро барои миллат, илм, маориф ва саломатии мардум сарф кардаанд. Унвони «Корманди шоистаи Тоҷикистон» барои профессор Анна Муҳаммадиевна Сабурова на танҳо як нишони ифтихорӣ, балки баҳои давлат ба роҳи пуршарафи зиндагӣ ва фаъолияти илмии ӯст.

Имрӯз номи профессор Сабурова А. М. дар канори номи дигар олимону омӯзгорони фидокор қарор гирифта, таҷрибаи зиндагӣ ва фаъолияти илмии ӯ барои насли ҷавон сабақи ибратомӯз мебошад. Зеро Ватанро танҳо бо сухан дӯст намедоранд онро бо меҳнат, дониш, садоқат ва хизмати софдилона месозанд.

Ва маҳз ҳамин гуна хизмат аст, ки инсонро сазовори эҳтироми мардум ва эътирофи миллат мегардонад.

Профессор Анна Муҳаммадиевна Сабурова - олима, омӯзгор, табиб-биохимик ва яке аз чеҳраҳои соҳибэҳтироми илми тиб бо роҳи тайкардаи худ собит намудааст, ки умри ба илм бахшидашуда ҳеҷ гоҳ барбод намеравад. Меваи чунин умр дониш, шогирдон, мактаби илмӣ ва номи нек аст.

Имрӯз, дар остонаи 35-солагии Истиқлоли давлатӣ, қадршиносии чунин шахсиятҳо барои ҷомеа аҳамияти бузург дорад. Зеро миллате, ки хизматҳои фарзандони арзандаи худро эҳтиром мекунад, ба ояндаи худ бо боварии бештар менигарад.

Шоистаи меҳнат - шоистаи эҳтиром аст. Шоистаи хизмат - шоистаи эътирофи миллат.

ШУЪБАИ ИТТИЛООТ ВА РОБИТА БО ҶОМЕА