Ҷавонон қишри фаъолу пешбарандаи ҷомеа буда, нақши онҳо дар пешрафти давлат ва таҳкими пояҳои истиқлолият бисёр бузург аст. Ҳар миллату давлате, ки ба ҷавонон таваҷҷуҳи ҷиддӣ зоҳир менамояд, дар асл ба ояндаи дурахшони худ замина мегузорад. Дар низ ҷавонон ҳамчун нерӯи созанда ва такягоҳи боэътимоди давлату миллат шинохта шудаанд. Бо сиёсати хирадмандона ва дурбинонаи Асосгузори сулҳу ваҳдати миллӣ - Пешвои миллат, Президенти Ҷумҳурии Тоҷикистонмуҳтарам Эмомалӣ Раҳмон барои ҷавонон тамоми шароити мусоид фароҳам оварда шудааст, то онҳо дар роҳи илмомузӣ, ватандӯстӣ ва хизмат ба ҷомеа қадамҳои устувор гузоранд.

 Имрӯз ҷавонони кишвар пайравони воқеии Пешвои миллат буда, бо донишу маърифат, фаъолияти созанда ва ҳисси баланди миллӣ дар рушди Тоҷикистони соҳибистиқлол саҳми арзандаи худро мегузоранд.

 Ҷавонон ҳамеша қувваи бузурги ҷомеа ба шумор мераванд. Онҳо бо нерӯи ҷавонӣ, тафаккури нав ва руҳияи созанда метавонанд ҷомеаро ба сӯи пешрафт роҳнамоӣ намоянд. Дар замони муосир, ки ҷаҳон бо суръати баланд рушд мекунад, нақши ҷавонони босаводу худогоҳ боз ҳам муҳимтар мегардад.
 Ҷавонони тоҷик имрӯз дар соҳаҳои гуногун - илм, маориф, тиб, техника, варзиш ва фарҳанг фаъолона иштирок намуда, барои баланд бардоштани нуфузи кишвар дар арсаи байналмилалӣ талош доранд. Муваффақиятҳои ҷавонон далели онанд, ки насли ҷавони кишвар дорои қобилияти бузург ва истеъдоди нотакрор мебошад.

 Аз рӯзҳои аввали соҳибистиқлолӣ давлат ба масъалаи ҷавонон таваҷҷуҳи махсус зоҳир намуд. Пешвои миллат ҷавононро “ояндаи миллат” номида, пайваста барои таълиму тарбия ва дастгирии онҳо тадбирҳои муҳим меандешанд.

 Дар кишвар қонунҳо ва барномаҳои давлатӣ қабул гардидаанд, ки ҳадафи асосии онҳо рушди нерӯи зеҳнӣ ва маънавии ҷавонон мебошад. Сохтмони муассисаҳои таълимӣ, марказҳои фарҳангӣ ва варзишӣ, ҷудо намудани стипендияҳо, баргузор намудани озмунҳои ҷумҳуриявӣ ва байналмилалӣ аз ҷумлаи ғамхориҳои давлат нисбат ба ҷавонон аст.
 Ҳамчунин таъсиси квотаҳои Президентӣ, дастгирии ҷавонони соҳибистеъдод ва фароҳам овардани имконияти таҳсил дар дохилу хориҷи кишвар нишон медиҳад, ки давлат ба ояндаи ҷавонон эътимоди калон дорад.

 Пайравӣ аз сиёсати ҷавонпарваронаи Пешвои миллат маънои онро дорад, ки ҷавонон бояд дорои ҳисси баланди ватандӯстӣ, худшиносии миллӣ ва масъулиятшиносӣ бошанд. Ҷавонони имрӯз бояд барои ҳифзи сулҳу субот, ваҳдати миллӣ ва арзишҳои миллӣ талош намоянд.
 Пешвои миллат ҷавононро ҳамеша ба донишандӯзӣ, забономӯзӣ, омӯзиши технологияҳои муосир ва ҳифзи фарҳанги миллӣ ҳидоят менамоянд.

Ҷавонони пайрави Пешвои миллат бояд:
 Содиқ ба Ватан бошанд, илму дониш омӯзанд,
 фарҳанги миллиро эҳтиром намоянд барои ободии кишвар саҳм гузоранд, муқобили хурофот ва ифротгароӣ мубориза баранд.
 Маҳз ҷавонони худогоҳу ватандӯст метавонанд истиқлолияти кишварро ҳифз намуда, Тоҷикистонро ба як давлати пешрафта табдил диҳанд.
 Рушди ҳар як давлат аз фаъолияти ҷавонон вобастагии калон дорад. Имрӯз ҷавонони тоҷик дар корҳои созандагиву ободонӣ, рушди иқтисод, пешрафти илм ва ҳифзи амнияти кишвар саҳми назаррас доранд.
 Дар соҳаи тиб ҷавонон ҳамчун табибони оянда барои ҳифзи саломатии мардум талош менамоянд. Дар соҳаи маориф омӯзгорони ҷавон насли наврасро тарбия мекунанд. Варзишгарони ҷавон Парчами давлатии кишварро дар мусобиқаҳои байналмилалӣ баланд мебардоранд. Ҷавонон инчунин дар рушди технологияҳои иттилоотӣ, соҳибкорӣ ва корҳои ҷамъиятӣ фаъолона иштирок доранд. Ин ҳама нишон медиҳад, ки ҷавонон воқеан нерӯи пешбарандаи ҷомеа мебошанд.

 Яке аз вазифаҳои муҳимтарини ҷавонон дӯст доштани Ватан ва ҳифзи манфиатҳои миллӣ мебошад. Ватандӯстӣ аз эҳтироми таърих, фарҳанг, забон ва арзишҳои миллӣ оғоз мегардад. Ҷавонони имрӯз бояд ифтихор аз Тоҷикистони соҳибистиқлол дошта бошанд ва барои пешрафти он саҳм гузоранд.

 Ҳифзи сулҳу ваҳдат, эҳтироми рамзҳои давлатӣ ва хизмат ба мардум вазифаи муқаддаси ҳар ҷавон мебошад. Зеро танҳо ҷавонони ватандӯст метавонанд ояндаи давлатро дурахшон созанд.
 Мо ҷавонони саодатманди аз сиёсати хирадмандона, ғамхориҳои падарона ва дастгириҳои пайвастаи Асосгузори сулҳу ваҳдати миллӣ-Пешвои миллат, Президенти Ҷумҳурии Тоҷикистон муҳтарам Эмомалӣ Раҳмон самимона сипосу миннатдорӣ баён менамоем.
 Маҳз бо талошҳои пайгиронаи Пешвои миллат имрӯз ҷавонон дар фазои сулҳу оромӣ зиндагӣ ва таҳсил намуда, барои илмомӯзӣ, касбомӯзӣ ва рушду нумӯи истеъдоди худ имкониятҳои васеъ доранд. Бунёди мактабҳо, донишгоҳҳо, китобхонаҳо, марказҳои варзишӣ ва ҷудо намудани имтиёзҳо барои ҷавонон далели равшани таваҷҷуҳи давлат ба насли ҷавон мебошад.

 Мо ҷавонон ин ғамхориҳоро қадр намуда, кӯшиш менамоем бо донишу маърифат, ахлоқи ҳамида ва меҳнати содиқона барои пешрафт ва ободии Ватани азизамон хизмат намоем. Бо ифтихор метавон гуфт, ки ҷавонони Тоҷикистон ҳамеша пайравони содиқ ва идомадиҳандагони роҳи созандаи Пешвои миллат мебошанд.
 Ҷавонон ояндаи миллат ва идомадиҳандагони роҳи созандаи Пешвои миллат мебошанд. Имрӯз дар Тоҷикистони соҳибистиқлол барои ҷавонон тамоми имкониятҳо муҳайё гардидааст, то онҳо ҳамчун шахсиятҳои босавод, ватандӯст ва фаъол ба камол расанд.

 Мо ҷавонон бояд ба ин ғамхориҳо ҷавобан бо илму дониш, меҳнати содиқона ва ахлоқи ҳамида барои ободии Ватан хизмат намоем. Зеро фардои дурахшони Тоҷикистон дар дасти ҷавонони имрӯз аст.

 Бигзор ҷавонони Тоҷикистон ҳамеша пайравони арзандаи Пешвои миллат буда, барои рушди Тоҷикистони соҳибистиқлол саҳми арзандаи худро гузоранд!

 Шодизода Гулчаман.-донишҷуйи курси сеюми факултети тиббӣ