Сабабхое, ки дар заминаи онҳо терроризм ба вуҷуд меояд:

Сабабхое, ки дар заминаи онҳо терроризм ба вуҷуд меояд:

·   Мушкилоти ҳалношудаи иҷтимоӣ, миллӣ ва динӣ, вале на ҳама, балки танҳо онҳое, ки барои як гурӯҳи муайяни иҷтимоӣ, миллӣ ва ё гурӯҳи дигар аҳамияти экзистенсалӣ доранд, ки бо қадршиносӣ ва дарки худ, тасвири худ, бо маънавияти он алоқаманданд, арзишҳои асосӣ, анъана ва урфу одатҳо.

·   Ҷанг ва низоъҳои ҳарбӣ, ки амалҳои террористӣ ба қисми амалиёти ҷангӣ табдил меёбанд. Намунаи ҳамлаҳои ҷангиёни чечен ба шаҳрҳои Русия дар берун аз Чеченистон дар давраи ҷанги солҳои 1995-1996 аст.

·   Мавҷудияти гурӯҳҳои иҷтимоӣ, ки бо ҳамсоягони наздик ва дури худ бо сатҳи баланди некӯаҳволии моддӣ ва фарҳанг, инчунин бо сабаби қудрати сиёсӣ, иқтисодӣ ва ҳарбӣ ё қобилиятҳои дигар фарқ мекунанд ва иродаи худро ба дигар кишварҳо ва гурӯҳҳои иҷтимоӣ фармон медиҳанд. Аввалинҳо ҳасад ва нафратро ба вуҷуд меоранд, ба онҳо хусусиятҳои душмани хатарноктарин ва хиёнаткортарин дода шудаанд, ки агар ӯро дар муқовимати ошкоро мағлуб кардан ғайриимкон бошад, пинҳонӣ метавонад зарбаҳои ҷудогонаи ҷудогона занад.

·   Мавҷудияти ҷамъиятҳо ва созмонҳои махфӣ ё нимпӯшида, алахусус мазҳабӣ, ки ба худ қобилиятҳои сеҳру ҷодугарӣ медиҳанд, таълимоти "ягона дуруст" -ро дар бораи наҷот додани башарият ё ба куллӣ беҳтар кардани ҳаёти он ё ташкили низоми некӯаҳволии умумӣ, адолат ва шукуфоӣ инкишоф медиҳанд , наҷоти ҷовидонии ҷон ва ғ.

·   Дар Русия анъанаҳои деринаи истифодаи усулҳои террористии мубориза барои ҳалли масъалаҳои асосан сиёсӣ вуҷуд доранд.

·  Масъалаҳои муҳими ҳалношудаи иқтисодӣ ва молиявӣ, аз ҷумла дар сатҳи қонунгузорӣ, инчунин муноқишаҳо дар тақсимоти амвол ва ҳамзамон ҳимояи сусти соҳибкорон ва маблағгузорон аз ҷониби мақомоти ҳифзи ҳуқуқ. Аз ин сабаб, ҳамлаҳои террористӣ алайҳи шахсони номбаршуда барои тарсонидан ва ҳамзамон аз байн бурдани рақибон як амри маъмулӣ шудаанд.

Кафедраи фанҳои ҷомеашиносӣ  -  Азимова М.М.


02.05.2021 45